הפרויקט "אריגת טבריה מחדש" מבקש לבחון את האפשרות לשיקום הקשרים בין מרחב, זיכרון וזהות בעיר העתיקה של טבריה, מתוך קריאה ביקורתית של תהליכי השינוי שעברה העיר. טבריה, שהתאפיינה בעבר ברקמה עירונית צפופה, אורגנית ורבת־שכבות, שבה השתלבו חיי היומיום, המסחר, המגורים והמרחב הציבורי, עברה תהליכי הרס, מחיקה ותכנון מחדש, שהובילו לניתוק בין העיר העתיקה, תושביה, מורשתה והכנרת. באמצעות חקר מפות היסטוריות, מיפוי זיכרונות אישיים, שיטוטים במרחב וחקירת עקרונות האדריכלות המקומית, הפרויקט מזהה את המתח שבין ה"בִּיאה" — הרקמה העירונית החיה והמקושרת — לבין ה"ניכור", הנוצר בעקבות התערבויות תכנוניות המנתקות את המרחב מהקשריו החברתיים, התרבותיים וההיסטוריים.
מתוך מחקר זה מתפתחת האריגה משפת ייצוג לשפת תכנון אדריכלית ועירונית, המבקשת לשזור מחדש את הקשרים שנקטעו. שיטת האריגה מתורגמת לשלוש שכבות תכנוניות: הנול; השלד העירוני ומערכות התשתיות; הקבוע; המייצר רשת חצרות ומרחבי ביניים המארגנים את היחסים בין הציבורי לפרטי; המשתנה; המאפשר יצירת רקמה בנויה מגוונת באמצעות טיפולוגיות של מגורים, מסחר, מלאכה, תרבות ולמידה.
ההצעה מתגבשת לכדי מערכת עירונית ואדריכלית המבוססת על חידוש הרציפות המרחבית בין העיר העתיקה לכנרת. באמצעות שיקום מערך הסמטאות, יצירת רשת חצרות ומרחבי ביניים, שילוב טיפולוגיות בינוי ושימושים מגוונים ופיתוח ממשקים חדשים בין העיר למים, נרקמת סביבה עירונית המשלבת בין תנועה, שהייה וחיי יומיום. ההתערבות נשענת על העקרונות המרחביים והחברתיים של הרקמה ההיסטורית, תוך התאמתם למציאות העירונית העכשווית. בכך מציע הפרויקט גישה להתחדשות עירונית שאינה מבוססת על שחזור העבר, אלא על פרשנות מחודשת של הזיכרון המקומי כבסיס ליצירת מרחב עירוני רציף, פעיל ורב־שכבתי(בִּיאה).
Reweaving Tiberias explores the relationship between space, memory, and identity in the Old City of Tiberias, addressing the fragmentation of its historic urban fabric through displacement, erasure, and top-down planning. Once characterized by a dense, interconnected network of housing, commerce, religious institutions, and public spaces, the city has experienced a growing disconnection from its social, cultural, and historical contexts. Through historical mapping, memory-based walks, and the study of local architectural principles, the project examines the tension between "Biah", a living urban fabric of interconnected spatial and social relationships, and alienation, resulting from their disruption.
Weaving becomes an architectural and urban design methodology structured around three layers: the Loom, defining the urban framework and circulation networks; the Fixed, organizing a network of courtyards and transitions between public and private spaces; and the Variable, introducing diverse architectural typologies and programs. The proposal reconnects the Old City and the Sea of Galilee through renewed alleyways, heritage preservation, interconnected courtyards, mixed-use development, and new waterfront interfaces. Rather than reconstructing the past, the project reinterprets the city's historic spatial principles to establish the conditions for a contemporary "Biah"— a living, connected, and evolving urban fabric.
يبحث مشروع «إعادة نسج طبريا» في العلاقة بين الحيّز والذاكرة والهوية في البلدة القديمة في طبريا، وفي إمكانيات إعادة وصل الروابط التي تفكّكت بفعل التحوّلات العمرانية والسياسية التي شهدتها المدينة. فقد تميّزت طبريا تاريخيًا بنسيج حضري كثيف وعضوي ومتعدد الطبقات، تداخلت فيه الحياة اليومية مع السكن والتجارة والمؤسسات الدينية والفضاءات العامة. إلا أن التهجير، ومحو أجزاء واسعة من النسيج العمراني العربي الفلسطيني، والتخطيط المفروض من أعلى، أسهمت في تفكيك هذه العلاقات وإنتاج حيّز حضري متقطّع ومنفصل عن سياقاته الاجتماعية والثقافية والتاريخية. من خلال تحليل الخرائط التاريخية، ورسم خرائط الذاكرة الشخصية، والجولات الميدانية، ودراسة المبادئ المكانية للعمارة المحلية، يتناول المشروع التوتر بين مفهوم «البيئة»، بوصفها نسيجًا حضريًا حيًا ومترابطًا من العلاقات بين المكان والمجتمع والحركة والاستعمالات، وبين «الاغتراب» الناتج عن انقطاع هذه العلاقات.
انطلاقًا من هذا البحث، يتحوّل النسج من لغة تمثيلية إلى منهجية للتخطيط المعماري والحضري، تُترجم إلى ثلاث طبقات مترابطة: النول، الذي يشكّل الهيكل الحضري وشبكات الحركة والبنية التحتية؛ الثابت، المتمثّل في شبكة من الأفنية والفضاءات الانتقالية التي تنظّم التدرّج بين العام والمشترك والخاص؛ والمتغيّر، الذي يتيح تشكيل نسيج عمراني متنوّع من الاستعمالات والأنماط المعمارية للسكن والتجارة والعمل والثقافة والتعليم. يتبلور المقترح في منظومة حضرية ومعمارية تعيد وصل أجزاء البلدة القديمة ببعضها وببحيرة طبريا، من خلال إحياء شبكة الأزقّة، والحفاظ على المعالم التراثية، وتشكيل تسلسل من الأفنية والفضاءات العامة، وتطوير واجهات جديدة بين المدينة والمياه تتيح السباحة وصيد الأسماك والإبحار. لا يسعى المشروع إلى استنساخ المدينة التاريخية، بل إلى إعادة تفسير مبادئها المكانية والاجتماعية ضمن واقع معاصر، لتشكيل طبقة حضرية جديدة تعيد تفعيل العلاقات بين الماء والذاكرة والحياة اليومية، وتُهيّئ مقوّمات «بيئة» حضرية حيّة ومتجدّدة في طبريا.
