הפרויקט נולד מתוך התבוננות בתהליכי ההתפתחות והפירוק של הכפרים הפלסטיניים כמערכות מרחביות אורגניות, ומתוך חיפוש אחר מנגנון המסוגל לשמר התמדה וחוסן (Resilience) גם תחת לחץ ומגבלות. כדי להבין כיצד מערכות אורגניות מתפקדות, מתארגנות מחדש ומתמידות במצבים משתנים ובמרחבים שנויים במחלוקת (Contested Spaces), נחקרה הביולוגיה של העץ, ומתוכה זוהה מנגנון תלת־מערכתי של התמדה, אשר תורגם לשלוש מכונות מרחביות.
כפר בית חנינא נבחר כמקרה בוחן למערכת מרחבית שהתפרקה בהדרגה בתוך מרחב פוליטי טעון, באמצעות מנגנוני תשתית, הפרדה, תנועה וביטחון. כתוצאה מכך נוצרה בית חנינא החדשה, בעוד שהגרעין ההיסטורי הלך ונחלש. הפרויקט מיישם את שלוש המכונות, ובפרט את מכונת ההובלה והאיזון באזור הביניים שבין שני חלקי הכפר, במטרה לחזק את המערכות הקיימות באמצעות משא ומתן עם הקרקע, החומה והארכאולוגיה, וארגון מחדש של התנועה, הייצור, החינוך, החקלאות והתרבות ליצירת מנגנון חדש של התמדה מרחבית.
The project explores the fragmentation of Palestinian villages as organic spatial systems, seeking mechanisms capable of sustaining continuity and resilience under persistent pressure and constraint.
Inspired by the biological anatomy of trees, the research identifies three interdependent mechanisms of persistence, translated into spatial machines that preserve, redistribute, and adapt within contested environments.
Beit Hanina serves as a case study of a village fragmented by infrastructure, separation barriers, and imposed circulation systems, resulting in the emergence of New Beit Hanina and the gradual weakening of its historic core.
Focusing on the Transport and Distribution Machine within the intermediate territory, the project negotiates with the ground, separation wall, and archaeological layers to reorganize movement, production, education, agriculture, and culture, generating an adaptive framework for spatial continuity from within.
ينطلق المشروع من قراءة لمسارات النموّ والتفكّك التي شهدتها القرى الفلسطينية، بوصفها منظومات مكانية عضوية، ومن تساؤل حول قدرتها على صون استمراريتها وتعزيز مناعتها في ظلّ الضغوط والقيود المفروضة عليها.
بحثًا عن منطق يفسّر قدرة المنظومات الحيّة على الحفاظ على تماسكها وإعادة تنظيم ذاتها في البيئات المتغيّرة والمتنازع عليها، يتّجه المشروع إلى دراسة البنية البيولوجية للشجرة، التي تكشف عن ثلاث آليات مترابطة للاستمرارية، تُترجم معماريًا إلى ثلاث آلات مكانية متكاملة.
تُتّخذ قرية بيت حنينا نموذجًا لمنظومة مكانية تعرّضت لتفكّك تدريجي داخل واقع سياسي وجغرافي معقّد، بفعل شبكات البنية التحتية وآليات الفصل وأنظمة الحركة والأمن، مما أسهم في نشوء بيت حنينا الجديدة بالتوازي مع تراجع النواة التاريخية وتآكل روابطها المكانية والاجتماعية.
يسعى المشروع إلى تفعيل الآلات الثلاث، مع التركيز على آلة النقل والتوزيع في الحيّز الوسيط بين شطرَي القرية. ومن خلال التفاوض المكاني مع الأرض والجدار والطبقات الأثرية، وإعادة تنظيم شبكات الحركة والإنتاج والتعليم والزراعة والثقافة، يقترح المشروع منظومة متكيّفة تعزّز البنى القائمة وتعيد نسج الروابط المتآكلة، لتؤسّس لاستمرارية مكانية تنبع من داخل المنظومة نفسها، رغم القيود المحيطة بها.
